Te kilka słów omówienia kieruję do osób, które nigdy nie zetknęły się z prozą Pawła Huellego. Tych, którzy czytali już "Weisera Dawidka", "Castorpa", "Opowieści chłodnego morza" czy "Ostatnią wieczerzę" nie muszę namawiać do sięgnięcia po najnowszą powieść pisarza. Po raz kolejny Huelle czaruje słowami i darem opowiadania...
Pisarz zabiera nas w podróż fabularną po czasach przedwojennych, wojennych oraz powojennych; powieść rozpisana jest na głosy, jak w kompozycji muzycznej. A muzyki w książce jest całkiem sporo - historia wyszperanej w budapesztańskim antykwariacie partutury nieznanej opery Ryszarda Wagnera, kwartet Schuberta grany w czerwcową noc przez czwórkę przyjaciół oraz tajemnicze słowa "Śpiewaj ogrody (...) śpiewaj je błogo, sław je nieporównywalne" sączące się w lipowe aleje.
Gdański dwór w Polankach i otaczający go ogród pani Grety jest jednak nie tylko świadkiem przepięknej muzyki, spełnionej miłości, minionych szczęśliwych lat. Jest to miejsce okaleczone biegiem wielkiej historii świata, która czyni spustoszenia w uporządkowanym życiu mieszkańców dworu i samym mieście Gdańsku.
"Śpiewaj ogrody" to misternie utkana wielowątkowa powieść, klimatyczna, napisana finezyjnym, bogatym językiem. Zdumiewająca jest sensualność snutych opowieści, z każdej strony książki czuć zapachy siana, morza, letniego ogrodu; słychać rozbrzmiewającą muzykę – a wszystkie obrazy zaklęte jak w starej, nostalgicznej fotografii. Najbardziej urzekające są motywy, sceny kaszubskie – zwyczaj Pustej Nocy, magiczny wieczór na kutrze osadzonym na mieliźnie. Nie sposób wspomnieć wszystkich motywów epopei gdańskiej, nie chcę Wam zabierać radości wczytywania się, zaczytania... we wspomnieniach wspominanych we wspomnieniach.
Z całym zaangażowaniem i prawdziwą przyjemnością polecam podróż w świat kreacji Pawła Huellego z postacią pana Bieszke jako "przewoźnika w czasie", jako dyrygenta muzycznej opowieści o minionych czasach.
Pięknie wydana książka!
