PEDAGOGICZNA BIBLIOTEKA WOJEWÓDZKA

im. Hugona Kołłątaja w Krakowie



 +48 12 427 31 31
 Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.

  Godziny otwarcia:
poniedziałek, wtorek, czwartek, piątek: 8.30-19.30
środa: 13.00-19.30
sobota: 8.30-14.30

Ikonki
ZAMÓW I WYPOŻYCZ
ZAPISZ SIĘ DO BIBLIOTEKI
KURSY ONLINE
OFERTA EDUKACYJNA
Na tle w słoneczniki z lewej strony czarno-białe zdjęcie portretowe, obok zielony napis Janina Porazińska, poniżej grafika przedstawiająca chłopca-pasterza i rozłożoną książkę dla dzieci.

Janina Porazińska

Patron V edycji Małopolskiego Konkursu Recytatorskiego „Spotkanie ze słowem pięknym i prawdziwym"

Pozdrawiam wszystkie polskie dzieci!

Janina Porazińska

 

Zapraszamy do zapoznania się z informacjami na temat życia i twórczości Janiny Porazińskiej, której 55. rocznica śmierci przypada w tym roku. Przygotowaliśmy dla Państwa propozycje literatury ze zbiorów Pedagogicznej Biblioteki Wojewódzkiej oraz wykaz materiałów pomocnicze dostępnych w Internecie. Zapraszamy!

Bibliografia podmiotowa PBW (wybór):

Bibliografia przedmiotowa PBW (wybór):

Materiały pomocnicze dostępne w Internecie (wybór):

Biografia:

Janina Porazińska - poetka, prozaiczka, redaktorka, tłumaczka literatury skandynawskiej. Urodziła się 29 września 1882 roku w Lublinie, zmarła 2 listopada 1971 w Warszawie. Swoją twórczość szczególnie poświęciła literaturze dziecięcej. Nazywana jedną z czterech „dam literatury dla dzieci" (obok Ewy Szelburg-Zarembiny, Marii Kownackiej i Hanny Januszewskiej). W 1969 została wyróżniona przez dzieci Orderem Uśmiechu. Pisarka była rozmiłowana w polskim folklorze, czerpała z gawęd, przypowieści, pieśni, podań ludowych. Jej książki były tłumaczone na wiele języków.

Była córką Edwarda Porazińskiego - urzędnika bankowego i Heleny z Saryusz-Bielskich. Urodziła się w mieście, ale w dzieciństwie często przebywała u dziadków na wsi, gdzie miała okazję zetknąć się z kulturą ludową. Uczęszczała na pensję swojej stryjenki Natalii Porazińskiej w Warszawie i tam otrzymała świadectwo ukończenia szkoły średniej. Debiutowała w 1903 roku prozą poetycką pt. „Z życia kwiatów", drukowaną w tygodniku „Wędrowiec" (nr 20). Po 1905 publikowała utwory dla dzieci (w tym drobne utwory sceniczne) w „Przyjacielu Dzieci" i „Wieczorach Rodzinnych". Około 1906 roku wyjechała do Krakowa, gdzie ukończyła dwuletnie Wyższe Kursy dla Kobiet im. A. Baranieckiego oraz studiowała przez trzy lata jako słuchaczka na Wydziale Przyrodniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Równocześnie ogłaszała utwory dla dzieci w „Promyku" (1909-10) i „Promyczku" (1910). Około 1911 powróciła do Warszawy i rozpoczęła pracę w redakcji pisma „Przyjaciel Dzieci". W czasie I wojny była tajną inspektorką szkolną na terenie powiatu błońskiego. W 1917 założyła wraz z Różą Brzezińską czasopismo dla młodzieży „Płomyk", wydawane jako bezpłatny dodatek tygodnika „Zorza". W 1919 roku rozpoczęła wieloletnią współpracę z pismami dla dzieci i młodzieży: „Płomykiem" (do 1934), „Płomyczkiem" oraz czasopismem „Słonko" (1934-39) i „Poranek" (1938-39).
W 1920 została członkiem Związku Zawodowego Literatów Polskich. W latach 1922-25 pracowała w wydziale szkolnictwa powszechnego w Ministerstwie Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego w Warszawie, gdzie organizowała sieć bibliotek. W następnych latach zajmowała się wyłącznie pracą literacką. W 1923 otrzymała pierwszą nagrodę Międzynarodowego Czerwonego Krzyża za wiersze dla dzieci. W czasie okupacji niemieckiej pracowała i uczestniczyła w tajnym nauczaniu. Podczas Powstania Warszawskiego straciła wzrok w jednym oku. Opuściła stolicę przez obóz przejściowy w Pruszkowie. Po zakończeniu II wojny światowej powróciła do Warszawy i kontynuowała działalność literacką. Zajmowała się także pracą przekładową literatury skandynawskiej. W 1958 roku opracowała fińską epopeję narodową „Kalevala" w wersji dla dzieci. Janina Porazińska była nie tylko wielką pisarką, ale i nauczycielką, która w swoich książkach przekazywała młodszym pokoleniom to, co najważniejsze – miłość do ojczyzny, przyjaźń i wierność wartościom. Żyła niezwykle skromnie, choć dzięki swojej twórczości i pozycji mogła pozwolić sobie na luksusy. Nie przywiązywała wagi do dóbr materialnych, a zarobione pieniądze często rozdawała potrzebującym, wspierała zakład dla niewidomych w Laskach. Przyjaźniła się z Marią Kownacką, kochała zwierzęta i miała kota o imieniu Łaciatek. Wielokrotnie była odznaczana za twórczość literacką i pracę na rzecz edukacji najmłodszych. Pod koniec życia cierpiała na jaskrę, utraciła wzrok. Zmarła 2 listopada 1971 w Warszawie, w wieku 89 lat.

Twórczość (wybrane utwory)

Wybrane utwory literackie:

  • „Borówka"
  • „Kozucha Kłamczucha"
  • „I w sto koni nie dogoni" (wspomnienia)
  • „Kto mi dał skrzydła"
  • „Psotki i śmieszki"
  • „Baśń o siedmiu krukach"
  • „Jaś i Kasia"
  • „Kichuś majstra Lepigliny"
  • „Kopciuszek"
  • „Legendy"
  • „Maciuś Skowronek"
  • „Moja książeczka"
  • „Nad wiślaną wodą"
  • „O dwunastu z Zapiecka"
  • „Pamiętnik Czarnego Noska"
  • „Pan Twardowski w Czupidłowie"
  • „Szewczyk Dratewka"
  • „Tajemnicze butki"
  • „Trzy gadułki"
  • „W spalonym dworze. Opowiadanie z 1920"
  • „W Wojtusiowej izbie"
  • „Wesele Małgorzatki"
  • „Wesoła gromada"
Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Hugona Kołłątaja w Krakowie
Al. F. Focha 39, Kraków 30-119
nr konta: 39 1020 4900 0000 8502 3122 7919
e-Doręczenia:
AE:PL-14552-25101-VSSGS-25
Krajowy System e-Faktur (KSeF):
Nabywca
Województwo Małopolskie
ul. Basztowa 22, 31-156 Kraków
NIP: 6762178337
Odbiorca (podmiot 3)
Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka
Al. F. Focha 39, 30-119 Kraków
IDwew: 6762178337-10104
Free Joomla! templates by Engine Templates