Okładki sześciu czasopism położonych na jasnym stole, w tle półka z książkami.

Październik 2020

Czy e-sport może być wartościowym uzupełnieniem lekcji wychowania fizycznego? / Mariusz Rzeszotek // Wychowanie Fizyczne i Zdrowotne. - 2020, nr 5, s. 39-41

 

Nauczyciele zadają sobie to pytanie, przechodząc na tryb nauczania zdalnego. Doktor nauk o kulturze fizycznej, nauczyciel i trener z wieloletnim stażem – Mariusz Rzeszotek wyjaśnia wątpliwości:

Podobnie jak klasyczny sport jest on formą rywalizacji. Różnią się jedynie warunki, w jakich mierzą się ze sobą zawodnicy.

Czym jest e-sport? Czy sprosta naszym przekonaniom i wyobrażeniom o wychowaniu fizycznym? W artykule znajdziemy odpowiedź i na te pytania. Reprezentanci świata e-sportu rywalizują ze sobą, grając w gry komputerowe. Dodatkowo nie muszą się ze sobą fizycznie spotykać, co w obecnych czasach jest istotne. Jest to interesująca forma rywalizacji sportowej, która sprawdzi się na lekcjach wychowania fizycznego. Kiedy nie możemy zorganizować lekcji na sali sportowej, poprowadzić klasycznych zajęć, warto otworzyć się na inne formy nauczania. Wystarczy posłuchać swoich uczniów i poznać świat sportu elektronicznego widziany ich oczami. Na początek można zorganizować zawody łączące klasyczną rywalizację ze sportem elektronicznym. Autor wskazuje na trzy rodzaje gier sportowych, które można wykorzystać na lekcjach:

  • RPG : gry oparte na sterowaniu postaciami – zawodnikami sportowymi;
  • MOBA: gry online;
  • GRY STRATEGICZNE: polegające na planowaniu i przewidywaniu działań przeciwnika;

Jeśli chcemy dowiedzieć się więcej warto sięgnąć do październikowego numeru czasopisma Wychowanie Fizyczne i Zdrowotne. Warto rozwinąć swoją kreatywność i poznać zalety e-sportu w pracy z uczniami. Może uda się poprowadzić popołudniowe zajęcia online i zagrać z podopiecznymi, ucząc ich rywalizacji? Niech e-sport będzie dobrym rozwiązaniem w sytuacji zdalnego prowadzenia lekcji wychowana fizycznego. Zapraszam do lektury artykułu z pewnością będzie zachętą do działania!

MSz

 

Filmo(lo)ve lekcje, czyli zróbmy sobie film / Joanna Krzemińska // Polonistyka. - 2020, nr 5, s. 54-56

 

Wrześniowo-październikowy numer Polonistyki wśród wielu inspirujących artykułów zamieszcza tekst Joanny Krzemińskiej, który proponuje twórcze podejście do tematu „film w edukacji polonistycznej”. Zamiast najczęściej spotykanego porównywania adaptacji filmowej z literackim pierwowzorem, albo traktowania jej jako „nawiązania i kontynuacji”, autorka przedstawia kilka pomysłów na twórcze potraktowanie tematu. Nauczyciel jest osobą, która inspiruje i wskazuje kierunek, a uczniowie są kreatorami, którzy wykorzystują nowoczesne technologie (tu: filmowe) w pracy z tekstem literackim.
Dla przykładu kilka rozwiązań:
Nauczyciel korzystając z metody tzw. lekcji odwróconej, zleca uczniom opracowanie lektury. Uczniowie w ramach przygotowania do omawiania lektury nagrywają serię krótkich 3-4-minutowych filmów (videoblog/vlog), podczas których opowiadają o wybranych przez siebie zagadnieniach i relacjonują etapy pracy nad tekstem w ciągu np. dwóch tygodni. Ważne jest ustalenie jasnych zasad i kryteriów, jakie mają spełniać nagrania, by możliwe było porównanie prac poszczególnych uczniów lub zespołów.
Drugim modelem pracy proponowanym przez autorkę jest projekt nazwany „scena za sceną”. Klasa zostaje podzielona na małe grupy, z których każda nagrywa scenę z utworu będącą fragmentem jakiegoś wątku, czy wydarzenia z dzieła literackiego. Warto w tym momencie wprowadzić lub przypomnieć pojęcia związane z budową dzieła filmowego – te być może martwe do tej pory terminy nabiorą praktycznego, konkretnego wymiaru. Taki rodzaj pracy z lekturą ujawni też z pewnością rozmaitość stylów odbioru i bogactwo i interpretacji utworu literackiego przez uczniów, z czego nie zdaliby sobie sprawy pracując konwencjonalnymi metodami.
W tekście artykułu omawiana jest także animacja poklatkowa i „wejście w rolę”, ale – żeby nie zdradzać wszystkiego – tylko sygnalizuję i zachęcam do lektury całości.
Wszystkie metody pracy proponowane przez Joannę Krzemińską mają znaczenie nie tylko dla skutecznej edukacji literackiej czy filmowej, ale jednocześnie kształtują kompetencje przydatne w codziennym życiu, np. odpowiedzialność za przygotowanie i efekty swojej pracy, umiejętność działania w zespole, oswojenie się z wystąpieniami publicznymi czy szukanie sposobów i form wyrażenia swoich myśli. Nie bez znaczenia jest też budowanie poczucia własnej wartości i odwagi poddania wyników swojej pracy pod osąd publiczny.
Non scholae, sed vitae discimus!

 

 

Hanna Chrzanowska - wzór pedagoga / Helena Matoga // Wychowawca. - 2020, nr 10, s. 25-27

 

Październikowe wydanie czasopisma Wychowawca prezentuje wiele interesujących artykułów dotyczących między innymi edukacji zdalnej w trudnych czasach epidemii.
Mnie zainteresowała rubryka historyczna, w której przeczytamy artykuł poświęcony Hannie Chrzanowskiej. Pielęgniarka, nauczycielka pielęgniarstwa, pedagog, a przede wszystkim uczciwy człowiek. Czy nie takich wzorów do naśladowania, szczególnie w obecnych czasach, potrzeba?
Autorka artykułu - uczennica Hanny Chrzanowskiej - w interesujący sposób opisuje jej działalność pełną zaangażowania i poświęcenia. Warto przeczytać tę historię wraz z uczniami na lekcji wychowawczej, a być może stanie się zachętą do refleksji?
Hanna Chrzanowska swoje życie poświęciła organizowaniu Pielęgniarstwa Parafialnego opiece nad ubogimi, chorymi, opuszczonymi. Była wzorem pedagoga, kształciła przyszłe pielęgniarki oraz kadrę medyczną. W swojej pracy zawsze stawiała człowieka na pierwszym miejscu. Szczególnie teraz takich pozytywnych wzorców potrzebujemy, dlatego zapraszam do przeczytania tej historii!
„Moja praca, to nie tylko mój zawód, ale – powołanie” – niech te słowa Hanny Chrzanowskiej będą zachętą do refleksji i motywacją do odważnego działania.

 

MSz

 

Język potrzebuje snów / Wiesław Myśliwski ; rozm. Wojciech Bonowicz // Znak. - 2020, nr 10, s. 6-15

 

Od tego wywiadu trudno się oderwać! Jest „gęsty” od słów, myśli i pytań, które zadajemy, aby poznać siebie i innych. To także, a może przede wszystkim - wspaniały tekst dla każdego pedagoga, nauczyciela, rodzica. Praca z młodymi ludźmi, stosowane metody i programy wychowawcze, powinny przecież skłaniać do nieustannej refleksji, przemyśleń, wahań, pytań i odpowiedzi, przyznawania się do błędów...
Nie ma jednej koncepcji wychowania, bo - „świat jest takim, jakim odbiera go jednostka” - mówi pisarz. Tak łatwo można się zagubić, stracić umiejętność analizy i interpretacji, gdyż „jesteśmy zawłaszczeni przez informacje, staliśmy się informacji naczyniem. Tak że nie wiadomo, czy to jesteśmy jeszcze my, czy my to już wytwór informacji”.

Polecam ten artykuł i – oczywiście – książki Wiesława Myśliwskiego! Może to właśnie literatura „podpowie” jak żyć, jak uczyć, jak wychowywać, jak rozmawiać i jak słuchać innych. A język – to podstawowe „narzędzie” komunikacji? Bądźmy uważni, bo „mowa mówi o wszystkim, również o tym czego nie mówi”.
W przypadku rodziców i nauczycieli to szczególna odpowiedzialność, gdyż „każdy człowiek jest ludzkością bez mała”.

 

MG

 

Matematyczny tutoring : innowacyjna metoda pracy w grupie / Robert Baca // Matematyka. - 2020, nr 5, s. 5-8

 

Wrześniowy numer czasopisma Matematyka zawiera wiele ciekawych propozycji do wykorzystania przez nauczycieli matematyki zarówno w rzeczywistości szkolnej, jak i w przestrzeni wirtualnej.
Matematyczny tutoring : innowacyjna metoda pracy w grupie to tekst Roberta Bacy – nauczyciela-praktyka, laureata nagrody „Kreatywny nauczyciel, pedagog, wychowawca”, członka Stowarzyszenia Nauczycieli Matematyki. Autor dzieli się swoim doświadczeniem. Opisuje wykorzystywaną przez siebie w procesie dydaktycznym metodę pracy grupowej, sprawdzającą się zarówno w trybie stacjonarnym, jak i zdalnym. Lektura tekstu podpowie konkretne rozwiązania. Jak stworzyć uczniowskie zespoły? Czy da się w realizację matematycznego projektu zaangażować wszystkich uczniów? Jak zadbać, by każdy bez wyjątku miał swój wkład w opracowanie powierzonego grupie zagadnienia? Jaką rolę pełni nauczyciel w kolejnych fazach pracy uczniów? Odpowiedzi na te pytania znajdziemy w omawianym artykule. Oprócz „korzyści” ściśle matematycznych – przyswojenia konkretnej wiedzy, autor wymienia szereg wychowawczych walorów matematycznego tutoringu.

Poprzez taką pracę z uczniami uczymy ich systematyczności, odpowiedzialności i terminowości. Pozwalamy im realizować się na naszym przedmiocie poprzez wykorzystanie swoich mocnych stron, swoich zainteresowań i pasji. […] Takie projekty budują poczucie własnej wartości wśród młodzieży, a także uczą dobrych relacji pomiędzy rówieśnikami, partnerami i nauczycielem.

Praca w grupie? Warto spróbować!

 

BM

 

Muzyczne aplikacje mobilne w dobie koronawirusowej izolacji / Agata Krajewska // Wychowanie Muzyczne. - 2020, nr 3, s. 76-78

 

Nauka w szkołach artystycznych rządzi się swoimi prawami. Specyfika przedmiotów kierunkowych wręcz narzuca potrzebę bezpośredniego kontaktu, nierzadko w relacji „Mistrz” – uczeń. Nastał jednak czas pandemii i bywa że nauczanie przechodzi w tryb hybrydowy lub zdalny (także szkoły muzyczne). Z pomocą przyjść powinny, opisywane przez autorkę we wcześniejszym artykule (Sposób na ciekawe lekcje muzyki? : aplikacje mobilne Polskiego Wydawnictwa Muzycznego! / Agata Krajewska.// Wychowanie Muzyczne. - 2020, nr 2, s. 45-50) aplikacje mobilne. Powinny, ale czy przychodzą?
Autorka sprawdziła (7.07.2020r.) ilość pobrań wyświetlaną w Sklepie Google Play, wyniki oscylowały między ponad 10 a ponad 100. Niżej podpisany też to sprawdził (21.10.2020r.) i wyniki nie uległy zmianie. Wskazywałoby to na zbyt słabą promocję i dystrybucję tych produktów lub ich mizerną jakość. Jednak nieomal niezmienna ilość pobrań pokazuje, że ich jakość i przydatność nie została sprawdzona przez potencjalnie zainteresowanych.
Na wszelki wypadek przytoczmy ich nazwy:
Sonoformy. Komponuj z PWM, Ostinato z krainy Sonostworów, Dysonanse. Komponuj z PWM, Alikwoty z krainy Sonostworów, Etiuda na... Komponuj z PWM, Glissando z krainy Sonostworów, con.sol.la (ćwicz i nagrywaj) – wszystkie wydane przez Polskie Wydawnictwo Muzyczne.
Nauczycielom szkół muzycznych i wychowania muzycznego aplikacje mobilne nie zastąpią bezpośredniego oddziaływania na ucznia, jednak w obecnej sytuacji pobranie i wypróbowanie ich przydatności wydaje się co najmniej wskazane.
Do czego wraz z autorką zachęcamy!

 

JA

Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka im. Hugona Kołłątaja w Krakowie
al. F. Focha 39, Kraków 30-119

nr konta: 39 1020 4900 0000 8502 3122 7919

  sekretariat@pbw.edu.pl
   tel. (+48) 12 421 10 98
  fax (+48) 12 421 10 98

2020 © PBW Kraków
Free Joomla! templates by Engine Templates
Strona korzysta z plików cookie, które ułatwiają świadczenie naszych usług. Korzystając z naszych usług zgadzasz się, że używamy plików cookie.